- Мамо, днес Иванчо в междучасието ме целуна по устата!
Майката, възмутена, но и учудена пита:
- И как стана това?
- Не беше лесно, но три съученички ми помогнаха да го държим.
В час по български език: - Иванчо, кажи една съгласна! - Марийка, госпожо.
Иванчо се връща от училище: - Мамо, днес извърших едно добро дело. - Какво, миличък? - Ами, децата от класа сложиха габърчета върху стола на учителката. И точно когато госпожата щеше да седне...
Учителката пита Иванчо: - Иванчо, защо първо виждаме светлината, а после чуваме звука? - Ами… защото очите са по-напред от ушите!
Младеж се оказва с мацка насаме в апартамента. - Не, Иванчо, нека просто да си останем приятели! - веднага го предупреждава. - Добре, тогава бързо изтичай до магазина за бири, а аз ще ходя да дове...
- Иванчо, ти ходиш ли на училище? - Ходя, вятър! Пращат ме насила!